Święty Ansgar to druga forma imienia, które w Polsce jest znane jako Oskar. Samo imię Ansgar oznacza tyle co «Boży szczep» lub «posiadający włócznię». Święty Ansgar urodził się 8 września 801 roku na terenie dzisiejszej Francji, w Amiens. Prawdopodobnie pochodził z saksońskiej rodziny, która wyemigrowała do Francji. Pierwsze lata swojego życia spędził w benedyktyńskim klasztorze w Korbei, uczęszczając do tamtejszej szkoły. Wkrótce jednak sam został benedyktynem w tym opactwie. W 822 roku benedyktyni założyli drugi klasztor na terenie dzisiejszych Niemiec. Wówczas Ansgar został tam skierowany jako nauczyciel.
W tym czasie książę Danii – Herald Klark przyjął chrzest i poprosił cesarza Ludwika Pobożnego o misjonarzy. W 827 roku benedyktyni odpowiadając na tę prośbę wysłali do Danii Ansgara wraz z innymi zakonnikami. Misjonarze spotkali się jednak z bardzo silnym oporem. Ansgar musiał się zatem przenieść do Szwecji. Tam w 830 roku w miejscowości Birka ufundował pierwszy kościół na ziemiach skandynawskich. Niestety po pewnym czasie powrócił do Niemiec, gdyż jego działalność w Szwecji także napotkała na opór. W 831 roku utworzono w Niemczech nowe biskupstwo ze stolicą w Hamburgu. Jego pierwszym biskupem został właśnie Ansgar. Następnie został mianowany przez papieża Grzegorza IV legatem na kraje skandynawskie. Równocześnie miał pełne poparcie cesarza Ludwika I Pobożnego, co umożliwiło mu szeroką organizację działalności misyjnej. Z wielką gorliwością zaczął ewangelizować Danię i Szwecję, wysyłając tam kolejnych misjonarzy. Z początku misja napotykała na wiele trudności, szczególnie, gdy w 845 roku Hamburg został zniszczony przez Duńczyków. W tym czasie umiera biskup Bremy. Cesarz w jego miejsce nowym biskupem mianuje Ansgara. Metropolita Kolonii i sam papież sprzeciwiają się jednak tej decyzji cesarskiej. Dopiero w roku 858 Ansgar obejmuje diecezję w Bremie. Przez cały czas ewangelizuje Danię i Szwecję, która coraz bardziej otwiera swoje granice dla misjonarzy. Sam nawiedza te kraje, a bezpośrednią opiekę nad swoją archidiecezją hambursko-bremeńską powierza swemu wikariuszowi, św. Rimbertowi. Wycieńczony nadmierną pracą, umiera 3 lutego 865 roku. Tuż po śmierci zostaje otoczony tak wielkim kultem, że już po dwóch latach papież Mikołaj I zaliczył go do grona świętych. Jego relikwie przechowywane były w Hamburgu. Do czasów reformacji, gdy ukryte były w ziemi, nie uległy rozkładowi. Do dziś zachowały się jedynie ich cząstki. Święty Ansgar jest patronem Szwecji, Danii oraz Hamburga. W liturgii wspominany jest 3 lutego.
Święty Rimbert pisząc jego życiorys podsumował go słowami:
„Na zewnątrz był apostołem, a wewnątrz mnichem”.
W ikonografii św. Ansgar przedstawiany jest w szatach biskupich, a w ręku trzyma miniaturkę kościoła.
Źródło: brewiarz.pl
